Ας δώσουμε 10 λεπτά απ’ τη ζωή μας. Ας δώσουμε αίμα

Αίμα! Ο χυμός της ζωής!... Που κάποιοι το έχουν ανάγκη. Για να μπορέσουν, μ’αυτό, να γαντζωθούν στη ζωή…
…Κι εμείς οι υπόλοιποι, εμείς που ευτυχώς δεν βρισκόμαστε στη θέση τους (μα που είναι πιθανόν να βρεθούμε στη θέση τους ανά πάσα στιγμή…), εμείς που μπορούμε εύκολα κι ανώδυνα να τους δώσουμε ζωή, να ξεδιψάσουν τη σχετική λαχτάρα τους, εμείς, λοιπόν, σφυρίζουμε αδιάφορα… Και προσπερνάμε αποστρέφοντας το βλέμμα μας. Βιαστικά…
…Δεν έχουμε ούτε καν… «10 λεπτά απ’ την ημέρα μας»!... Τι είναι 10 λεπτά; Μήπως όλα μας τα δεκάλεπτα, καθημερινά, τα διαθέτουμε και τα εκμεταλλευόμαστε καλύτερα; Μήπως μας δίνεται τόσο συχνά η ευκαιρία να τα εκμεταλλευτούμε καλύτερα;…
…Πόσες φορές μας δόθηκε η ευκαιρία να σώσουμε μια ζωή; Να κάνουμε το φιλί της ζωής σ’ένα παιδί που χαροπαλεύει; Να γεμίσουμε με χρώμα δύο μάτια που τρεμοσβύνουν;…
Γι’ αυτό σου λέω… γι’ αυτό μου λέω… Ας μην προσπεράσουμε αδιάφορα!...
Καλημέρα! Καλημέρα ζωή!...